Dziecko może doświadczyć nadużycia seksualnego ze strony osoby dorosłej z rodziny lub osoby nieznajomej, starszego dziecka albo rówieśnika, który sam mógł przeżyć podobne nadużycie.

Jakie zachowania dziecka powinny niepokoić rodziców? Dziecko, które spotkało się z przemocą od nieznajomego po przyjściu do domu drży ze strachu, przytula się do opiekuna, nie chce rozmawiać. O tym, że stało się coś złego mogą świadczyć nagłe zmiany w zachowaniu dziecka; regres opanowanych już umiejętności np. czynności samoobsługowe w toalecie, (moczenie, popuszczanie kału), zaburzenia jedzenia. U starszych dzieci sześciu-, siedmioletnich mogą wystąpić dolegliwości takie jak ból całego ciała, duszności, wymioty, bóle gardła, bóle brzucha. Wszystkie te objawy nie mają wtedy pochodzenia fizjologicznego.

U dzieci bardzo małych, które nie potrafią mówić, uwidaczniają się takie zachowania jak: utrata poczucia bezpieczeństwa otrzymywana zazwyczaj poprzez kontakt fizyczny, pobudzenie lub apatia, zaburzenia pokarmowe. Czasem występują objawy fizyczne jak uszkodzenia ciała, otarcia naskórka, miejscowe podrażnienia. W głównej mierze dzieci niepełnosprawne z zaburzeniami mowy są narażone na przemoc seksualną ze względu na zależność od opiekunów.

W późniejszych stadiach rozwoju dziecka można obserwować fobie takie jak strach przed wyjściem z domu, do szkoły, zdaje się dziecku, że wszędzie może napotkać sprawcę agresji. Rodzic tej samej płci może zostać odrzucony przez dziecko, unika ono kontaktu z nim – taki rodzic może kojarzyć się ze sprawcą. U dzieci nastoletnich można zauważyć obsesyjnie częste mycie ciała, natręctwo w postaci masturbacji, może dojść do zaburzeń odżywiania takich jak anoreksja lub bulimia.

Powyższe objawy nie zawsze muszą wiązać się z nadużyciami seksualnymi. Mogą świadczyć o niezaspokojonych potrzebach emocjonalnych ze strony najbliższych, braku uwagi, odpowiedniej opieki czy też rozłąki z kimś bliskim. Dzieci, które nie zostają wysłuchane i zrozumiane nie doświadczają już powyższych symptomów, ich objawy przechodzą w „zespół przystosowania”. Kiedy prawda wychodzi na jaw, okazuje się, że dziecko niewiele angażuje się w kontakty społeczne, często oddaje się nadmiernie nauce lub poświęca się intensywnemu wysiłkowi fizycznemu, dzięki czemu nie myśli o przeszłości. Jeśli dziecko nie otrzymało pomocy od nikogo, w ukryciu mogą rozwijać się u niego zaburzenia osobowości. Ujawniać się mogą w okresie dojrzewania oraz w wieku dorosłym jako depresja, nerwica lękowa, skłonności samobójcze, anoreksja bądź bulimia.

Podstawą jest wysłuchanie dziecka, nie umniejszanie jego wersji wydarzeń. Jeżeli wystąpi zasadne przypuszczenie o nadużyciu seksualnym wobec dziecka należy bezzwłocznie udzielić mu wsparcia, zasięgnąć porady lekarza, psychologa bądź zastanowić się nad podjęciem kroków prawnych.
Powinno się podejmować działania profilaktyczne w kierunku małych dzieci, rozmawiać z nimi o podstawowych prawach wobec własnego ciała. Należy udzielać informacji o molestowaniu seksualnym, bowiem stanowią one grupę podwyższonego ryzyka nadużyć seksualnych:

Co przedszkolak powinien wiedzieć o molestowaniu seksualnym:

  • Twoje ciało należy do ciebie.
  • Istnieją uzasadnione sytuacje, kiedy dorośli oglądają lub dotykają ciał dzieci – lekarze podczas badań lekarskich albo rodzice podczas leczenia lub pomagania w kąpieli lub toalecie.
  • Przyjdź i powiedz rodzicom lub innej bliskiej dorosłej osobie, jeśli ktoś dotyka twojego ciała w sposób, który ci się nie podoba lub taki, że czujesz się nieswojo.
  • Możesz powiedzieć komuś, żeby przestał cię dotykać jeśli ci to nie odpowiada.
  • Jeśli ktoś cię dotyka i prosi, abyś o tym nie mówił, mimo wszystko powiedz o tym najbliższym.
  • Jeżeli w jakiejś sytuacji czujesz się źle lub dziwnie, powiedz „nie”, odejdź i od razu powiedz o tym najbliższym.

Aby zapobiegać molestowaniu najważniejsza wydaje się atmosfera w domu rodzinnym dziecka, pełna miłości zaufania i ciepła. Dziecko będzie zdolne odróżnić zachowania prawidłowe od tych, które mogą stanowić dla niego zagrożenie. Powinno mieć pewność, że dorosły wysłucha je oraz zapewni odpowiednią pomoc i opiekę.

Artykuł na podstawie: „M. Biała Przedszkolaki, co każdy rodzic i nauczyciel wiedzieć powinien”
Psycholog – Monika Biełaga

virgin vidios xxx boye sex bgrade indian movies hindi blue film leasbian teen real bangladesh xxx virgin teen squirt
Przedszkole Publiczne Kwiatki Świętego Franciszka

 

Przedszkole Publiczne Kwiatki Św. Franciszka

ul. Rabsztyńska 5, 01-140 Warszawa
tel./fax. 22 631 81 42
rabsztynska@kwiatkifranciszka.edu.pl

ul. Dzielna 11A, 01-023 Warszawa
tel./fax. 22 632 77 99
dzielna@kwiatkifranciszka.edu.pl

NIP: 527-252-86-34

 

Przedszkole Publiczne Kwiatki Świętego Franciszka

Zapraszamy również
do naszej szkoły podstawowej:

Przedszkole Publiczne Kwiatki Świętego Franciszka

Przedszkole Publiczne Kwiatki Św. Franciszka

ul. Rabsztyńska 5, 01-140 Warszawa
tel./fax. 22 631 81 42
rabsztynska@kwiatkifranciszka.edu.pl

ul. Dzielna 11A, 01-023 Warszawa
tel./fax. 22 632 77 99
dzielna@kwiatkifranciszka.edu.pl

NIP: 527-252-86-34