Przez ostatnie kilka dziesięcioleci reguły życia rodzinnego dość znacznie się zmieniły. Zazwyczaj to matka pozostawała z dzieckiem w domu, natomiast ojciec pracował by utrzymać cały dom. Ojcowie bywali bardziej wymagający wobec dzieci, często były to wymagania stawiane ponad wiek dziecka. Z kolei matki znające dziecko o wiele bardziej wiedziały, że na pewne rzeczy jest jeszcze za wcześnie i stawały w jego obronie.
Mimo iż kobiety mające dzieci pozostają czynne zawodowo ich więź z dzieckiem pozostaje najsilniejsza, najczęściej spędzają razem wiele czasu. Na matce opiera się największa odpowiedzialność za wychowanie dziecka, które bardzo ją kocha i potrzebuje jej uznania, a jednocześnie najwięcej od niej wymaga i na niej odreagowuje.
Zachowanie dziecka nie zależy głównie od umiejętności rodzicielskich matki lub ojca. Pomijając indywidualne rozwój, większość przemian zachodzących w jego organizmie da się przewidzieć. Wiedza ta jest bardzo pomocna i może wyjaśnić przyczynę naturalnych i nieuchronnych zmian rozwojowych, szczególnie przy zachowaniach opozycyjnych i problematycznych.

Dwulatek najczęściej słucha rodziców, w przeciwieństwie do niedawno istniejącego jeszcze półtorarocznego dziecka, które bywało oporne i nie słuchało poleceń. Jeżeli matka w codziennych zmaganiach wykazała się cierpliwością w oczekiwaniu na polepszenie relacji to rodzice zostają często sowicie nagrodzeni. Dwulatek ma już gotowość do pewnych umiejętności – przychodzenia na wezwanie, czytania i pisania własnego imienia, przyznawania się do winy.
Dwa i pół latek co dzień boryka się z wewnętrznymi sprzecznościami. Można to obserwować np. podczas codziennych wyjść na spacer „Mama ubierz”, gdy mama podchodzi z chęcią spełnienia prośby, a niedaleko jest tata, dziecko woła „Mama idź. Tata ubierze”. Dziecko chce by spełniło się wszystko naraz, jeśli samo nie może czegoś wybrać, często samodzielnie tworzy taką możliwość.
Jeżeli matka o coś poprosi naszego dwu i pół latka, on natychmiast zażąda czegoś zupełnie innego, „nie chcę marchewki” – matka wyrzuca warzywo, „chcę marchewkę” – matka nakłada kolejną porcję. Bardzo istotne jest by kobieta próbowała ułatwiać codzienne funkcjonowanie, zmniejszać ilość wyborów i nakierowywać na następujące po sobie czynności. Może tłumaczyć co wydarzy się niedługo np. spacer, a w międzyczasie przygotowywać się do wyjścia ubierając dziecko. Ważne jest by unikać pytań zamkniętych, gdzie odpowiedź może brzmieć po prostu „nie”, np. „czy chcesz się pobawić?”, „wolisz placuszki czy naleśniki?”
Dwa i pół do trzech lat to okres kiedy dziecko przejawia chęć powrotu do okresu niemowlęctwa. Mogą pojawić się prośby by mama nosiła je na rękach, karmiła z butelki, kołysała. Okres ten oznacza najczęściej bezpowrotne pożegnanie z okresem niemowlęcym. Mądra matka powinna podążać za dzieckiem, okazać mu zrozumienie, akceptować zachowanie zamiast je wyśmiewać i zawstydzać. Kiedy okres tej tęsknoty minie, dziecko będzie miało wiele sił by ruszyć w świat jako wzmocniony i samodzielny trzylatek.
Trzy lata to wiek łaskawy zarówno dla dziecka jak i matki. Wzajemne kontakty są zadowalające dla obydwu stron, szczególnie z uwagi na ogromną potrzebę towarzystwa matki, łatwości w kierowaniu dzieckiem, to także okres swoistej przyjaźni matki i dziecka. Maluch potrafi podjąć decyzję w przeciwieństwie do niedawno zakończonego okresu sprzeczności, wybierze jedną z zaproponowanych możliwości i nie zmieni zdania. U trzylatka występuje szybkie poszerzenie umiejętności językowych, zarówno w mówieniu jak i w odbiorze. Ten fakt czasem sprzyja wysłuchaniu szerszej argumentacji rodzica i nakłonienia dziecka do zrobienia rzeczy być może nowych, za którymi nie przepada.
Trzy i pół roku to stosunkowo niedługi czas, podczas którego dziecku brakuje poczucia bezpieczeństwa i pewności siebie, szczególnie w sferze uczuciowej, ale także w sferze motorycznej, ponieważ może pojawić się jąkanie się i potykanie. Mimo zapewnień rodziców o ich miłości, dziecko lęka się, że nikt go nie kocha. Żąda wręcz potwierdzeń rodzicielskiej miłości, troski i przywiązania. To naturalny etap rozwojowy podczas, którego rodzice powinni uzbroić się w cierpliwość i nie zarzucać sobie braku kompetencji wychowawczych.
Wiek czterech lat charakteryzuje się sporym buntem, który znika bez śladu w wieku lat pięciu. Matka i ojciec są dla dziecka dużym autorytetem poza domem, jednak maluch chętnie przeciwstawia się rodzicom jakby dla samego sprzeciwu. Można obserwować wielką przyjemność z łamania wszelkich zasad, a dostosowanie się do woli rodziców niekiedy bywa okupione zaciekłą walką.
Relacja z pięciolatkiem wydaje się większości mamom być idealna. Matka jest dla dziecka fundamentalną osobą w życiu, jest ono pomocne i posłuszne, przejawia wiele przyjacielskich i ciepłych cech podczas wspólnie spędzanego czasu.
Sześciolatek jest zupełnie odmienny. Empatyczność i przyjaźń wcześniejszego okresu zamienia się w egocentryzm, nieposłuszeństwo i współzawodnictwo z matką. Dziecko w tym wieku ma bardzo emocjonalnych stosunek do codziennych spraw, jest nadpobudliwe, a jego uczucia wzajemnie się wykluczają. Często odreagowuje złe samopoczucie na matce, na której mu najbardziej zależy, raz ją kocha, a raz nienawidzi.

Psycholog
Monika Biełaga

Bibliografia
Frances L. Ilg, Louise Bates Ames, Sidney M. Baker, Rozwój psychiczny dziecka od 0 do 10 lat. GWP, Sopot 2018
Maria Przetacznik – Gierowska, Grażyna Makiełło – Jarża, Psychologia rozwojowa i wychowawcza wieku dziecięcego. WSiP, Warszawa 1992

virgin vidios xxx boye sex bgrade indian movies hindi blue film leasbian teen real bangladesh xxx virgin teen squirt
Przedszkole Publiczne Kwiatki Świętego Franciszka

Przedszkole Publiczne Kwiatki Św. Franciszka

ul. Rabsztyńska 5, 01-140 Warszawa
tel./fax. 22 631 81 42
rabsztynska@kwiatkifranciszka.edu.pl

ul. Dzielna 11A, 01-023 Warszawa
tel./fax. 22 632 77 99
dzielna@kwiatkifranciszka.edu.pl

NIP: 527-252-86-34

 

Przedszkole Publiczne Kwiatki Świętego Franciszka

Zapraszamy również
do naszej szkoły podstawowej:

Przedszkole Publiczne Kwiatki Świętego Franciszka

Przedszkole Publiczne Kwiatki Św. Franciszka

ul. Rabsztyńska 5, 01-140 Warszawa
tel./fax. 22 631 81 42
rabsztynska@kwiatkifranciszka.edu.pl

ul. Dzielna 11A, 01-023 Warszawa
tel./fax. 22 632 77 99
dzielna@kwiatkifranciszka.edu.pl

NIP: 527-252-86-34